شرف الدين فضل الله حسينى قزوينى
418
المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى )
" ذكر پادشاهى شاپور بن اردشير بن بابك " ( * 1 ) - اذا عدّ المكارم كان فيها . . . : آنگاه كه نيكوئيها شمرده شوند او در آن ( نيكوئيها ) همانند كوهى است از سرزمين هموار و اگر بزرگان نام برده شوند او همانند پاره آتش سوزان است و آنان همچون خاكسترند . مضرّمة : سوزان . ( * 2 ) - اكثر من امواج البحار و امواه الامطار : بيشتر از امواج درياها و قطرات باران . ( * 3 ) - الاسراف فى العشرة . . . : زيادهروى در عيش و نوش براى بزرگان تهيدستى به جاى مىگذارد . ( * 4 ) - اشفق على الدّرهم . . . : بر دارايى و چشم خود مهربانى كن ( اينها را بيهوده از دست مده ) تا از رنج وام و مشقت در امان بمانى . ارزش چشم به مردمك آن و ارزش انسان به چشم است . ( * 5 ) - انّ الكريم المختار . . . : همانا بخشندهء برگزيده ، كسى است كه طلا و سنگ در نزد او يكسان است . ( * 6 ) - يقولون ابق المال . . . : مىگويند با خست و امساك مال را جمع كن و نگاهدار ، پس عزت و بزرگوارى مرد در انبوهى ثروت اوست . پس گفتم هردو بناچار نابود شوندهايم . نزد من نابودى مال از نابودى من آسانتر است و اگر اندوختن ثروت بعد از من سودمند است ، براى كسى است كه بعد از من در روزگار باقى مىماند . ثروت مرد جز آنچه كه مىبخشد ، برايش تباهى و فساد است و بذل و بخشش مال رشد و نمو اوست . پس ببخش كه چشمه اگر آبش راكد بماند مىگندد ، در حالى كه چشمهاى كه از آن آب برمىدارند ، آبش گواراست . ( * 1 / 6 ) - منصوبات : جمع منصوبه : 1 - يكى از هفت بازى نرد . 2 - نخستين بازى